Çocuklardan sonra hayatin devam edebildiğini görmek güzel...
2008'in başlarından beri meyhaneye gitmemiştik...
Meyhane olarak gittiğimiz yer ise 2000'de mezuniyetimiz için gittiğimiz yerin bahçesiydi üstelik..
vay be dedim, ne yaşlanmışız!
ama arkadaşlar ayni, muhabbet ayni, tadı ayni, hele katıla katıla gülmelerimiz.. onlar da hiç değişmemis!
Üstelik miniminnacık çıtırlari görüp gıcık olma durumu falan yaşamadim ben millet!.. rahat olun be, kulvarlarımız baya bi' farklı yani :))
Büyümek güzel, ayni kalabilmek de güzel
Hala Elif'le aynı kafayı koruyup gülebilmek de güzel mesela.. ha 2003 ha 2011 ne farkı var ki :)
en güzeli de insanin hayat arkadaşından sevildiğini, gurur duyulduğunu, hala heyecanlandırdığını duyması sanırım
E, o zaman oley!
foto: Elif Sarı & ŞeB - Sibel Keskin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder