Bir insan düşün seni sevdiğini (bir arkadaş) veya sana aşık olduğunu (sevgili, flörtöz, eş vb) söylüyor...
Zekana hayran mesela ama aynı zamanda zeki olduğun için senden nefret ediyor.
Ona ilk yaklaşımının bile unsuru olan olumluluğun ve dışa dönüklüğün onu acayip etkilyor aslında ama aynı zamanda seni sürekli bozmaya çalışmayı kendine görev edinmiş; seni hazmedemiyor.
Düşündün mü???
Mesela pratikliğine, esprilerine bayılıyor ama bunları kimse bilsin istemiyor, öyle güvensiz ki sadece kendine istiyor...
Hoş/şık göründüğünde sana daha iyi davranıyor ama aslında hep vasat görünmeni istiyor.
Sana güvenmek istiyor ama seni değiştirdikçe o kendine güvenemiyor.
Düşündün mü???
Mesela senin cesaretini gözüpekliğini belki de kendinde zerresi olmadığından kıskanıyor, aşağılamaya çalışıyor seni ve aslında kendi korkaklığını...
Sen 'bana uzak da olsa yaşasın, iyi olsun' isterken o senin yüzüne bile 'keşke ölsen' diyebiliyor.
O aslında seni sevmek değil, seni sen yapan her şeyi; yani sen'i yok etmek istiyor!
Düşündün mü böyle birini?
Kendince sana deli gibi, öldüresiye aşık olan ama gerçekte;
En başta kendini sevmeyi öğrenebilmek için seni yenmeye çalışan böyle birini?
Kendine güvenemeyen, kendinden emin olamayan, tutarsız birini?
Düşünün mü???
Böyle biri/birileri var mı çevrende?
Var mı gerçekten?
Gerçekten mi?
La mal!
Ne okuyon hala?
Koşarak kaç onun yanından!
foto: Seyitgazi, Erdek - ŞeB
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder